Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image
Scroll to Top

Go to top

Up Down
One Kleomenous One Kleomenous One Kleomenous One Kleomenous One Kleomenous One Kleomenous One Kleomenous One Kleomenous One Kleomenous One Kleomenous One Kleomenous One Kleomenous One Kleomenous One Kleomenous One Kleomenous
One Kleomenous

Architecture, Featured, Homes

Share on FacebookShare on TwitterShare on Pinterest
EN | GR

Architectural design: Dimitrios Tsigos

Project management: John Tsigos

Senior Architects / Designers: Kate Karagianni

Architects / Designers: Christina Tsakiri, Marina Karamali, Danai Diou

Current state: completed

Location: One Kleomenous st, Kolonaki, Athens

One Kleomenous is the first building that enters the sales portfolio of Omniview. It is a revolutionary new concept of a living space that was created to showcase the team’s development capabilities. One Kleomenous was created based on cutting edge design and construction techniques and technologies and it carries the strength, beauty and functionality of high quality bespoke services that Omniview can offer.

An architects biggest responsibility, is to create buildings that sit harmonically with their surrounding environement, whether that is natural or artificial.

So when the surrounding is natural, the building should not invade the natural beauty with hard forms, ones that pierce the landscape, and artificial materials that dont sit appropriately next to the indigenous materiality of plantation and soil.

But when the surrounding is urban, out of respect for the communal aesthetic, the building should acknowledge the inherent modernity of contemporary materials and forms.

So what happens when a building is build on that very threshold between the built an unbuilt? When the land it sits on is that marginal territory that exists in the periphery between a heavily built urbanscape and a completely natural environement?

The answer is simple, but the task it generates isn’t: the building must harmonise with both aesthetics. It must be adequately contemporary to be a city building, but, most importandly, blend harmoniously with the adjuscent, untouch land.

Such has been the case with the One Kleomenous.

The investors and architects shared adoration for the beautifull hill of Lycabettus has been the driving force behing the creation of an innovative buildind typology. The above mentioned issue of hybrid aesthetic has been persued via two main trajectories: the design language, and the material choices.

Design language

We looked very carefully at the building positioning, orientation and functions to develop our strategy for the facade.

On the city end of the plot, a vertical direct adjacency with an existing building instructed us to continue upon its form with a simple planar surface. The neihbourship with the city fabric was further honoured by using plain stucco, one of the citys most popular materials.

On the forest end of the plot, the harsh volumes of the catilevering balconies, almost touched by the trees and plantation of the forest, needed to be geometrically manipulated in order to adopt to the fluid forms of the hill.

Further more, the SE side of the building’s volume needed a cladding system that would filter the direct sunlight and ensure the energy – efficient operation of the building.

While seeking inspiration by researching Lycabetus – related items, an old topograhic map of the hill grabbed our attention. The inherent aesthetic of topographic map contour lines was the source of our arhitectural metaphor; we digitally created a facade landscape by assigning natural morphing transition volumes between the blocky balcony forms. We then sliced it up in multiple consequent sections to the creation of our cladding system members. We added no extra volume to the building, but unified the existing ones to the creation of a natural looking geometry.

Material choices

The choice of Travertino marble was in fact very rational : We needed a material that matches in colour the characteristic beige stones which are the main building block for all of lycabettus’s retaining walls. From the beginning of the project, the intensity of the building’s visual relatioship with the Acropolis had marbles on our moodboard. Marble is a stone in its self, just one that allows more flexibility in its manipulation. Travertino was a perfect match in colour, but also a material that communicates very intensly its non artificial status due to its porous nature. Moreover, it is a very popular material in the sourrounding areas 70’s modernist style condo developments; in fact its also used inour adjuscent building, the one that tie us to the urban tissue.

The inner building skin’s colour has been carefully selected to match the colour of soil. The glass balusters have been selected to be extra reflective and thus carry the image of the sky and the trees around them.

In general, the material pallete of the whole building was designed to refer to our innate aesthetic conception of Attica’s indigenous landscape: its made of soil, stone and sky.

We believe that the combination of our design language and our material choices, gave us exactly the results we were after: a natural continuation of the city’s unified volume, ending up in a final frontier so strongly connotational of the virgin land next to it, that the transition almost goes unnoticed. We regard One Kleomenous to be a paradigm when it comes to a building harmonising with its surroundings.

Αρχιτεκτονικό Σχέδιο: Δημήτριος Τσίγκος

Διαχείριση Έργου: Γιάννης Τσίγκος

Προϊστ. Αρχιτέκτονες / Σχεδιαστές: Κατερίνα Καραγιάννη

Αρχιτέκτονες / Σχεδιαστές: Χριστίνα Τσακίρη, Μαρίνα Καραμαλή, Δανάη Δίου

Υπάρχουσα Κατάσταση: Υπό κατασκευή

Τοποθεσία: Κλεομένους 1, Κολωνάκι, Αθήνα

To «One Kleomenous» είναι το πρώτο κτίριο στο χαρτοφυλάκιο των πωλήσεων της εταιρίας Omniview. Πρόκειται για μια επαναστατική νέα ιδέα κατοικίας, που δημιουργήθηκε για να αναδείξει τις δυνατότητες ανάπτυξης της ομάδας. Το «One Kleomenous» δημιουργήθηκε με βάση την πρωτοποριακή σχεδίαση των τεχνικών κατασκευής και τεχνολογιών ενώ προβάλλει τη δύναμη, την ομορφιά και τη λειτουργικότητα της υψηλής ποιότητας των «bespoke» υπηρεσιών που η Omniview μπορεί να προσφέρει.

Η μεγαλύτερη ευθύνη ενός αρχιτέκτονα, είναι να δημιουργεί κτίρια, τα οποία «συνυπάρχουν» αρμονικά με το περιβάλλον τους, είτε αυτό είναι φυσικό είτε τεχνητό.

Όταν λοιπόν το περιβάλλον είναι φυσικό, το κτίριο δεν θα πρέπει να «εισβάλλει» στη φυσική ομορφιά με σκληρές και αυστηρές γραμμές, που αλλοιώνουν το τοπίο και με τεχνητά υλικά, τα οποία δεν αρμονίζονται με την αυτόχθονη ύλη της φυτείας και του εδάφους.

Όταν o περιβάλλον χώρος είναι αστικός, από σεβασμό τότε στη κοινή αισθητική, το κτίριο θα πρέπει να «φέρει» τον υπάρχοντα χαρακτήρα των σύγχρονων υλικών και μορφών.

Τι συμβαίνει λοιπόν όταν ένα κτίριο είναι χτισμένο στο όριο ανάμεσα σε ένα χτισμένο και ένα άχτιστο?

Όταν η γη πάνω στην οποία βρίσκεται είναι στο οριακό έδαφος, που υπάρχει στην περιφέρεια, ανάμεσα σε ένα αστικά χτισμένο κτίριο και ένα απόλυτα φυσικό περιβάλλον?

Η απάντηση είναι απλή, αλλά το εγχείρημα που έγκειται δεν είναι: το κτίριο πρέπει να βρίσκεται σε αρμονία και με τις δύο αισθητικές. Πρέπει να είναι επαρκώς σύγχρονο για να είναι ένα κτίριο της πόλης, αλλά το πιο σημαντικό είναι να « δένει» αρμονικά με τη γειτονική και ανέγγιχτη γη.

Αυτή είναι η ιστορία του «One Kleomenous».

Επενδυτές και αρχιτέκτονες μοιράστηκαν τον θαυμασμό τους, για τον όμορφο λόφο του Λυκαβηττού, ο οποίος υπήρξε και η κινητήρια δύναμη, για τη δημιουργία ενός καινοτόμου, τυπολογικά, κτιρίου. Το προαναφερθέν θέμα της υβριδικής αισθητικής έχει επιτευχθεί μέσω δύο βασικών «τροχών»: τη γλώσσα του σχεδίου και την επιλογή υλικών.

Γλώσσα Σχεδίου

Εξετάσαμε πολύ προσεκτικά τη θέση του κτιρίου, τον προσανατολισμό του και τις λειτουργίες, για τη στρατηγική ανάπτυξης της πρόσοψης.

Στο τέλος του οικοπέδου, μία κάθετη, άμεση γειτνίαση με ένα υπάρχων κτίριο, μας οδήγησε να συνεχίσουμε τη μορφή του, με μία απλή επίπεδη επιφάνεια. H γειτονική επαφή με το «ύφασμα» της πόλης, οδήγησε στη χρήση απλού στόκου, ένα άλλωστε από τα πιο δημοφιλή υλικά της Αθήνας.

Στο τέλος του δασικού κομματιού του οικοπέδου, οι σκληρές γραμμές των γεφυρωτών μπαλκονιών, σχεδόν αγγίζονται από τα δέντρα και τη φυτεία του δάσους, απαραίτητο συστατικό για να ελέγχεται γεωμετρικά και με σκοπό να υιοθετήσει τις ρευστές μορφές του λόφου.

Επιπρόσθετα η ΝΑ πλευρά του όγκου του κτιρίου χρειαζόταν ένα επενδυτικό σύστημα, το οποίο θα φίλτραρε το άμεσο ηλιακό φως και θα διασφάλιζε επαρκώς την ενεργειακή λειτουργία του κτιρίου.

Ενώ αναζητούσαμε έμπνευση, ερευνώντας τον Λυκαβηττό, σχετικά στοιχεία και ένας παλιός τοπογραφικός χάρτης του λόφου, τράβηξαν τη προσοχή μας.

Η εγγενής αισθητική του τοπογραφικού χάρτη και οι περιφερειακές γραμμές, αποτέλεσαν πηγή για την αρχιτεκτονική μεταφορά: ψηφιακά δημιουργήσαμε ένα τοπίο πρόσοψης, αναθέτοντας φυσική μορφοποίηση σε όγκους μετάβασης, μεταξύ των στερεών μορφών μπαλκονιού. Στη συνέχεια κόψαμε λεπτά, πολλαπλά ακόλουθα τμήματα για την δημιουργία των μελών του συστήματος επένδυσης μας. Δεν προσθέσαμε επιπλέον όγκο στο κτίριο, αλλά ενώσαμε τα υφιστάμενα, για τη δημιουργία ενός φυσικά γεωμετρικού.

Επιλογές Υλικών

Η επιλογή του μαρμάρου Travertino ήταν στην πραγματικότητα πολύ λογική: Χρειαζόμασταν ένα υλικό που να ταιριάζει χρωματικά με τις χαρακτηριστικές μπεζ πέτρες, που είναι η κύρια δομική μονάδα για το σύνολο των τοίχων συγκράτησης του Λυκαβηττού. Από την αρχή του έργου, η δύναμη της οπτικής σχέσης του κτιρίου με την Ακρόπολη, είχε θέσει τα μάρμαρα, υψηλά στη λίστα μας και στη διάθεσή μας.

Το μάρμαρο είναι μία πέτρα από μόνο του, καθώς είναι πιο ευέλικτο ως προς τη χρήση του. Το Travertino είναι ο άριστος συνδυασμός σε χρώμα, αλλά και ένα υλικό το οποίο κερδίζει λόγω του έντονου μη τεχνητού χαρακτήρα του, λόγω της απορροφητικής φύσης του.

Επιπλέον είναι ένα δημοφιλές υλικό, στις γύρω περιοχές με condo κτίρια, που έχουν το στυλ τις δεκαετίας του ’70. Στη πραγματικότητα έχει χρησιμοποιηθεί και στο γειτονικό κτίριο, το οποίο μας «δένει» με τον αστικό ιστό.

Το χρώμα του εσωτερικού κτιρίου έχει επιλεχθεί προσεκτικά, έτσι ώστε να ταιριάζει με το χρώμα του εδάφους. Τα γυάλινα κάγκελα έχουν επιλεχθεί έτσι ώστε να είναι εξτρά ανακλαστικά και να μεταφέρουν έτσι την εικόνα του ουρανού και των δέντρων γύρω τους.

Γενικότερα η παλέτα υλικών όλου του κτιρίου σχεδιάστηκε για να παραπέμπει στην έμφυτη αισθητική μας αντίληψη σχετικά με το αυθεντικό τοπίο της Αττικής: φτιαγμένο από χώμα, πέτρα και ουρανό.

Πιστεύουμε στο συνδυασμό της γλώσσας του σχεδίου και των επιλογών μας στα υλικά, ο οποίος μας έδωσε τα αποτελέσματα που επιθυμούσαμε: μία φυσική συνέχεια του ενοποιημένου όγκου της πόλης και μία κατάληξη με ένα σύνορο και με έντονη τη χροιά της παρθένας γης δίπλα του, έτσι ώστε η μετάβαση, να είναι σχεδόν απαρατήρητη.

Θεωρούμε το «One Kleomenous» ως ένα παράδειγμα κτιρίου, το οποίο εναρμονίζεται με τo περιβάλλον.